Een dag uit het leven van MUZIEK AAN BED…

Op een regenachtige dag als deze, delen we graag een bericht van ons laatste optreden voor de zomer in het Antoni van Leeuwenhoek. Inmiddels zijn we al weer volop aan het optreden, maar deze ‘zomaar een dag uit het leven van MUZIEK AAN BED’, willen we graag met jullie delen. Pak een kop koffie en geniet even met ons mee:
 
De optredens in het Antoni van Leeuwenhoek zijn meestal intens, zo ook deze keer.
Mariëtte en Tjakina starten de ochtend met spelen in de ontvangsthal. Er heerst een serene stilte in deze akoestische hal. Iedereen lijkt bezig en enigszins in zichzelf gekeerd. Met enige schroom beginnen we ons eerste nummer. Mensen kijken verrast op, weten niet meteen waar het geluid vandaan komt en langzaam verandert de sfeer. Na het derde nummer wordt er opeens heftig geklapt. We kijken op en zien overal mensen luisteren. Dichtbij ons, maar ook ver weg op een balkon, op de trap, waar personeel zich even heeft verzameld om te komen luisteren.
Na dit enerverende begin gaan we naar de verpleegafdeling van de 5de verdieping.
 
We treffen in een kamer een wat oudere mevrouw, zittend in haar stoel. Ze is zichtbaar ontroerd als we voor haar spelen en ze wil wat kwijt, maar kan niet spreken vanwege haar tumor. Ze pakt een klein whiteboard en begint te schijven: ….. een tissue pakken. Ze knikt, als we vragen of ze nog een stukje muziek wil horen.
 
In een andere kamer wordt een jongeman geschoren door de verpleging, hij heeft een grote tumor op zijn keel en kan ook niet praten. We spelen Jovano Jovanko, een Macedonisch liedje. Hij reageert niet zo, maar wijst naar z’n tafeltje. We moeten z’n i-pad aangeven. Het duurt even, maar dan blijkt dat hij iets wilt laten horen. Zwaar religieus gezang komt uit zijn i-pad, of we dat kunnen spelen. We staan er wat bedremmeld bij, dit soort muziek hebben we niet op ons repertoire. We vragen of Bach goed is? Hij schudt heftig nee. Dan maar meespelen met zijn muziek, het melodietje is snel op te pakken. De jongeman is helemaal tevreden en vouwt dankbaar z’n handen.
 
Als de ochtend ten einde is en we naar de lift lopen, wordt deze opengehouden door een man, vergezeld van 2 kinderen. Hij wacht zichtbaar op ons en heeft een vraag: of we ook op begrafenissen spelen. De kinderen kijken wat onrustig om zich heen. We geven hem een kaartje van MAB en zeggen erbij: hopelijk is het niet nodig. Twee dagen later staat hij al op ons antwoordapparaat. Zijn vader is overleden en genoot altijd zo van muziek. Onze cellisten zijn inmiddels allemaal vertrokken voor een zomervakantie. En nogmaals benadrukt de man wat voor een geweldig werk wij doen!

Over de auteur: MUZIEK AAN BED

MUZIEK AAN BED is een muzikale, mobiele act waarbij één cello met vier handen en twee stokken bespeeld wordt: duetten op één cello. Het is een kort, exclusief en persoonlijk optreden waarbij MUZIEK AAN BED tot aan een kinderziekenhuis-bed komt. Kwetsbare kinderen maken op een originele manier kennis met klassieke muziek en cello.

Laat een bericht achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.